Dag 16 – Wat een stad…

Voor de vele felicitaties vanmorgen, want ja…ik ben weer een jaartje ouder geworden, wil ik iedereen bedanken. Het was echt verjaardagsweer: strakblauwe lucht en een tikkie fris, maar daar hou ik van. We stapten in onze korte broeken op de MTB’s en reden 4 km naar de stad. We parkeerden de stalen rosjes voor een Espresso House en dat vond Reint een goed begin van onze shopdag. Met een beker koffie en warme choco gingen we vol goede moed de winkelstraat in…kapper, kebabzaak, kapsalon, 3 lege panden, kapper, hamburgertent. Pfff, we hadden al snel geschoten dat wij een bruisend centrum hadden verwacht, maar dat de Zweden hier waarschijnlijk alleen hun haar laten doen of gaan eten. We zijn dus letterlijk 2 winkels in geweest, op zoek naar een Dalapaard, maar helaas hadden ze die niet. Een schoenenzaak zijn we ook uitgevlucht, het was voornamelijk zwart wat ze verkochten en voor oma’s die toch een héél stuk ouder zijn dan ik. Gelukkig viel er wat te geocachen en de eerste hing (magnetisch) in een airco aan een gevel. Reint gaf mij een voetje, ik hield me ondertussen een beetje vast aan een regenpijp en ja hoor…ik kon er net bij. Helaas schraapte ik wel het velletje van m’n elleboog langs die ellendige gestucte muur, maar ja…dat hoort dat erbij zullen we maar zeggen. Kan gebeuren op je verjaardag. Na 1,5 uur hadden we een aantal caches en hebben we maar wat boodschappen bij de ICA gehaald, waaronder 2 gebakjes. Op de camping besloten we knakworstjes op een broodje te eten. Helaas waren de worstjes smakeloos en nogal zompig. Ach, kan gebeuren op je verjaardag. Van ellende heb ik maar een halve zak chips leeg gegeten. We besloten nog maar een eindje op de camping te gaan lopen en gelukkig vloog er (alweer) een visarend vlak boven ons en dat maakte m’n humeur een stuk beter. Ik bedacht dat ik er zelf maar iets van moest maken vandaag en dus ging ik iets doen wat ik wel leuk vond…zwemmen. Een eindje van de oever ligt een grote vlonder in het water met spring/duikplanken op 3 niveaus. Nou ben ik geen held met dat soort dingen, in de hoogte, enz., maar het is ook een virtuele geocache. Dan moet je een foto maken op de aangewezen plek en dan kun je de cache loggen met de foto erbij. Toen ik het water in wilde, liep er een eendje met me mee naar de waterkant. Waarschijnlijk wilde hij iets te eten, maar dat had ik natuurlijk niet. Het water was best fris en Reint vond het heel grappig dat hij stond te filmen en riep: “Ah, gewoon in 1x erin, joh”. Ik heb me dus wat sneller laten zakken dan anders, maar toen was het ook heerlijk. Donald Duck bleef in mijn buurt zwemmen. Ook toen ik 50 meter verderop bij het platform aankwam, was hij nog steeds vlakbij. De foto was snel gemaakt en ik ben nog een poosje blijven zwemmen. Toen we terugliepen, met badhanddoek om, had ik het toch best koud. In de zon kon ik niet echt opwarmen, het was zo’n 20C waarschijnlijk, dus maar gauw lange kleren aan gedaan. Met een kop thee en een taartje was het toch nog feestelijk. Voor het avondeten hadden we nog pasta en een blik ham aan boord van ons mobiele huis, dus was Reint zo lief om dat klaar te maken. Tijdens het laatste wandelingetje op deze camping, zagen we een dode slang, een specht en wat jonge grauwe vliegenvangers. Gisteren hadden we nog andere plannen, maar vandaag hebben we besloten om morgen verder te rijden naar…Kopenhagen. Het is onze laatste dag in Zweden dus. Ik weet nu al dat ik nog heel lang ga terugdenken aan alle fijne en bijzondere momenten in dit fantastische vakantieland, waar het langzamerhand steeds drukker wordt met toeristen die niet meer naar hete landen willen. We plannen nooit heel ver vooruit, maar hebben het er al wel over “als we hier volgend jaar weer zijn”. Nu gaan we eerst terug naar Denemarken, waar ik ook waanzinnig veel zin in heb.