Dag 6 Rennen, wandelen, verdwalen en naar huis vliegen.

Uitgerekend vandaag werden we aan de late kant wakker. Ik besloot daarom maar na het ontbijt te gaan hardlopen ipv er voor aan. Nou rent het over het algemeen niet lekker met een volle maag, dus ik hield het bij een broodje en 1 kop koffie. Het fruit, toetje en tweede plakje brood mocht ik mee naar de kamer nemen. Terwijl ik de deur uitging richting het water, want daar loop je vlak, ging Reint nog wat caches zoeken en Pokémonnen. Het beloofde direct al mooi weer te worden, dus ik stopte regelmatig voor wat laatste foto’s met mijn mobiel. Als je eerst 1,5 km naar beneden rent, moet je uiteindelijk ook weer omhoog en ik voelde mijn kuiten best wel. Op het laatste wou ik nog wat versnellingen doen en de straat waar ik begon ging steil omhoog. Hijgen en puffen dus de laatste kilometer. Tegelijk met Reint kwam ik weer aan en dat was geen toeval, hij zag dat ik vlakbij was op Maps. Na het eten en douchen, pakten we de rugzakken in en met wat souvenirs erbij, zaten ze ramvol. Even over 11 verlieten we Almadina en togen richting het centrum, want naar het vliegveld was echt te vroeg. Reint ontdekte nog een grote begraafplaats en dat was één van de allermooiste die we ooit zagen. Veel rijkelijk versierde mausoleums en een ruime bomenlaan er middendoor. Aan het eind had je ook nog een mooi uitzicht over een deel van de stad en de heuvels daarachter. Het was heerlijk weer, al waaide het buitenaf iets harder. Inmiddels waren we vlakbij een groot station aangekomen, maar het bleek knap lastig om de metro’s te vinden. Bordjes stuurden ons eerst richting de treinen, daarna naar boven en nog later weer naar beneden. Toen we een medewerker vroegen, moesten we het gebouw zelfs uit, maar zagen we alleen een busstation en onze voeten begonnen toen ook te protesteren. Gelukkig vonden we net op tijd toch het metrostation en konden we een dik half uur uitrusten. Het vliegveld bleek even slecht in richting aanwijzen. Of de borden ontbraken, óf ze stuurden je na een paar opeens weer terug. Uiteindelijk kreeg Reint het gatenummer toegemaild, want die was nog niet bekend. Weer moesten we van voor naar achteren en toen bleek dat daar helemaal niemand aanwezig was en er ook geen vliegtuig klaar stond…zucht. Na nieuwe informatie, moesten we natuurlijk weer een eind lopen, maar daar ging alles toch nog snel en toen we door de slurf naar het vliegtuig liepen, begon het buiten te regenen. Wat een timing. We hadden in de lucht weer wat turbulentie, maar doodop als ik was, ben ik tegen het raam aan gaan liggen en heb toch even geslapen. Toen ik wakker werd, lag er een heerlijk Nederlands broodje, wat drinken en was het buiten pikdonker. We landden 10 minuten eerder dan gepland en na een toiletbezoek en busrit, moesten we zoeken naar onze auto in het donker. Waar stond dat ding ook alweer? Nadat we hem gevonden hadden, hebben we nog 1x gestopt voor wat warme, ongezonde snacks en toen zijn we supersnel naar huis gereden. In de auto heb ik dit laatste verslag klaargemaakt en om 22.45 uur waren we thuis. We hebben het erg naar onze zin gehad in Porto, Portugal en de Portugezen zijn ongelooflijk vriendelijk. Ook midden in zo’n drukke stad, hebben we ons geen seconde onveilig gevoeld. Iedereen weer bedankt voor het meelezen en meeleven. Ook de complimenten waren weer fijn om te lezen. Tot een volgende reis allemaal!