Dag 19 Terug naar Denemarken.

Slechts 260 km op de planning voor vandaag, dus een rustige start. Eerst afwassen, halverwege terug voor de theedoek, dan weer op weg en bij het toiletgebouw je realiseren dat je de armband bent vergeten om de deur mee te openen…dat is opstaan bij mij. Maar zo kom je wel aan je stappen op een dag. Het was bewolkt en we hebben binnen gegeten, want het was ongeveer 18C en met de deur open is dat net lekker. Even voor half 11 vertrokken we en hadden het er over dat dit gebied rechtsboven Malmö ook mooi genoeg is om nog eens te gaan bezoeken. Na een dik uur reden we de Øresundbrug op en het was knap bewolkt, maar droog. We zagen veel vrachtschepen op zee en ook de energiecentrale in Kopenhagen, die we al eens beklommen hebben. Dat er veel wind was, dat voelden we aan het schudden van de auto en caravan, maar zagen we ook aan de windzakken op de brug. Ze stonden recht vooruit. In Kopenhagen wilde Reint nog even een koffiepauze aan zee nemen, maar met de caravan erachter was dit nog niet zo makkelijk. Overal kleine parkeerplekken of nauwelijks in en uit te komen, dus zijn we maar weer terug de snelweg op gegaan en moesten toen van nood naast een draaiende, naar diesel stinkende Roemeense bus staan op een overvolle parkeerplaats, brrrr. Om 14.45 uur stonden we op ons plekje op DCU Camping Odense, naast het zwembad. Deze plek had Reint gelukkig gisteren uitgezocht en geboekt, want bij aankomst konden ze alleen nog plekken verhuren zonder stroom. Helemaal tjokvol staat het en er stond nog een fikse rij campers te wachten. Binnen 20 minuten had ik mijn badpak aan en lag al in het zwembad baantjes te trekken, heerlijk. Het water was wel bitterkoud, want ze schijnen hier de laatste tijd veel regen gehad te hebben en het bad is niet verwarmd, maar het was fijn om even te bewegen. In Mörbylånga had ik ook graag even in zee gezwommen, maar het is er niet van gekomen. Voor het avondeten gingen we, dat is standaard hier, naar Storms Pakhus. 6 km op de fiets door het park en het centrum, dan via de fietsbrug over het spoor en je bent er. Reint ging voor een lekker broodje warme kip met groenten en ik, zoals gewoonlijk, voor de Fellow Falafel in de lekkerste zelfgemaakte pitabroodjes die je je maar kunt voorstellen. Via het park fietsten we terug en er zouden 2 nieuwe caches moeten zijn, maar Reint kon beide niet vinden/bereiken ivm blubber en brandnetels. Bij de dierentuin zagen we de rendieren en een rat die in hun verblijf rondscharrelde. Eén van de rendieren liep naar een wasbakje en wilde drinken, maar blijkbaar ging het niet helemaal goed, want op den duur klom hij er half op en stak een poot in de gootsteen en probeerde weer te drinken. Het zag er ontzettend grappig uit. Alsof hij de kraan aan wilde zetten. Ook de kamelen waren buiten, maar de tijger en de leeuw lieten zich niet zien. Aan het eind van het park is een stalletje met eten en drinken, maar dit keer stonden er ook een hele rits meest oudere motoren. Dus parkeerden wij de fietsen even en namen een kijkje. Het mooiste dat wij zagen was geen motor, maar een oude Dodge (zie foto). Bij de caravan konden we nog heerlijk even buiten koffie drinken, maar de lucht werd donkergrijs en volgens de voorspelling kregen we nog wel wat regen. Nou, dat gebeurde ook precies…wat regen. Het spetterde en we gingen naar binnen, toen was het weer droog. Iedereen weer naar buiten en na een half uur vielen er dikke druppels, net zolang totdat iedereen weer binnen zat…en dan was het weer over. Aan de wolken te zien heeft het op andere plekken vast meer en langer geregend, maar wij hadden geluk. Nu moeten we maar eens zien wat we morgen gaan doen, want we zijn hier al zo vaak geweest, dat we alles al gezien hebben in en rondom het centrum en de haven.