Dag 7 – Stadswandeling en ijsvogelshow.

Heerlijk geslapen vannacht en dat is altijd een goed begin van de dag. Na 3 koppen koffie en een ontbijt, zijn we op lijn 18 gestapt naar het centrum. We hadden gisteravond nog wat punten opgezocht waar we graag heen wilden. We stapten uit bij de gouden vrouw, want daarnaast ligt het Place de la Constitution in de diepte. Ik durfde nauwelijks foto’s te maken, maar toch gedaan. Daarna daalden we direct de trappen af het park in. Het is altijd heerlijk, rustig wandelen langs de Alzette en terwijl ik het water af zat te speuren naar de grote gele kwikstaart, kwam er opeens met veel gepiep een ijsvogel langs ons gevlogen en die was ook net zo snel weer verdwenen. Het was zalig lopen zonder jas in de zon. We gingen weer naar de oude wijk Grund, waar het Rham-plateau ligt. Hier zijn voormalige kazernes gevestigd en staan nog delen van het oude fort, zoals stukken van de stadsmuur waar je nog overheen kunt lopen. Wij vinden dit soort wandelingen altijd leuk, want het is erg afwisselend. Je moet constant omhoog of naar beneden, omdat de muur ergens ophoudt of juist begint. We hebben dus de nodige trapjes gehad vandaag. De uitzichten op de hoger en lager gelegen stadsdelen blijft fantastisch als het zulk mooi weer is. We hadden fruit en broodjes mee voor tussen de middag en konden dus op ons gemakje lunchen. Beneden bij de rivier was het windstil wandelen langs o.a. bierbrouwerij Clausen met een soort food market, maar helaas was het nog gesloten. Vlakbij was wel een grote brug en opeens hoorde ik het kenmerkende gepiep van niet één of twee ijsvogels, maar zelfs 3 tegelijk. Ze vlogen af en aan onder de brug door en toen we in de gaten hadden in welke bomen ze het meest zaten, was het makkelijk posten langs de stenen muur op de oever. Ze gingen loodrecht onder ons zitten op een paar meter afstand. Zó leuk, midden in de stad en dan al die mensen die langslopen en helemaal niks zien, ook al kijken ze soms wel. Toen wij uitgekeken waren liepen we een bospad op dat steil omhoog ging. Om aan te geven hoeveel hoogtemeters we vandaag maakten: dat waren er 258 om precies te zijn. Bovenin het bos waren de rotsen ook goed zichtbaar en we moesten zelfs door een smalle doorgang dwars door de rotsen weer naar beneden. Op één van de oude stadsmuren staat een bordje dat er muurhagedissen leven en die wilde ik dolgraag zien natuurlijk. Eerder was dat nog niet gelukt, maar vandaag – in het zonnetje – zagen we er zeker een handvol. Ze poseerden gewillig, maar bij een kleine beweging té dichtbij, dan waren ze opeens verdwenen. Met één van de openbare liften gingen we weer omhoog naar het centrum om het allerlaatste ding te doen wat op ons lijstje stond, namelijk een soort van “geheime” doorgang vinden vlakbij het hertogelijk paleis. Op het internet stond natuurlijk redelijk duidelijk beschreven hoe je het kon vinden, door een uithangbordje met een bakkertje erop met een fazant in zijn pan. De passage du palais is leuk om gezien te hebben, maar geen hoogtepunt. Het is wel een erg oude doorgang met allerlei vertakkingen naar restaurantjes of andere ruimtes. Er hangt een oude kroonluchter, er is een waterput, een wenteltrap, maar ook veel lelijke graffiti. Ik had behoorlijk de lamp uit en daarom zijn we bij de Burger King een warme choco en een burger gaan halen. Wel de allerkleinste, maar even een lekker tussendoortje. Via het Petrusse-park zijn we naar een bushalte gelopen en vernamen dat het in de schaduw snel afkoelde. Op de camping hebben we tot 19 uur zitten chillen en gingen toen voor de allerlaatste keer met de bus naar Cloche d’Or om wat te eten. Dit werden twee pokébowls met drinken en toetje, maar het viel allemaal tegen. Ze waren vergeten om mijn eten op te warmen, we moesten van plek verhuizen, want ze waren aan het schoonmaken, de toetjes waren verkeerd. Hoe moeilijk kan het zijn? Het personeel had werkelijk geen idee wat ze deden en daarbij smaakte het ook nog niet echt. Alleen de rijst was lekker, de rest was laf. But sometimes shit happens.

Ik brei er vandaag qua verslag dan ook een eind aan. Morgen gaan we terug naar huis en op een reisdag hebben we doorgaans weinig te vertellen. Heel was heel fijn om te horen dat veel vrienden, bekenden en familie weer meegelezen hebben en dat er zelfs vanuit het verre Canada complimenten worden gegeven (bedankt Ab). We hebben een heerlijke week gehad en kunnen deze stad bij iedereen aanraden. Bis nächste Kéier!