Dag 9 Fietsen en het is weer warm.

Het was fris vannacht en dat zorgde bij ons voor wat onrust blijkbaar. Het duurde meer dan een uur voordat we sliepen. We werden wel weer wakker met een heerlijk zonnetje en een blik over de rivier vertelde ons dat het een mooie dag zou worden. We moesten weer wat boodschappen hebben en Reint wou in en om het dorp wat geocaches gaan zoeken, dus voor het eerst zijn de fietsen van de caravan gehaald. Met de rugzakken op was het een heerlijk tochtje langs de rivier, over het water en naar het centrum van Ekshärad. De truien konden halverwege wel uit en terwijl Reint de eerste cache vond, maakte ik foto’s van de rode kerk en een totempaal die aan de overkant van de weg stond. Geen idee wat hier alles zo “country & cowboy” maakt, maar zelfs de supermarkt heet Indianen. Daarna moesten we een klimmetje maken richting de Ekesberget, een berg(je) waar de geocache bovenop ligt. Toen het asfalt ophield, kon ik het fysiek ook niet meer aan om fietsend omhoog te gaan, dus parkeerden we de racefiets en mountainbike ergens. De route Tre Toppar begint daar ook, maar van de Drie Toppen hebben wij er dus maar één gedaan. Het was een behoorlijke klim, maar erg mooi door het bos, afgewisseld met open stukken vanwaar je een fraai uitzicht had om het landschap hier in Värmlands län. Er zongen veel vogels, we zagen paddenstoelen en zelfs nog een hagedis die op het pad lag te zonnen. We deden er toch ruim een half uur over om boven te komen en hadden daar opeens een uitzicht op het landschap aan de andere kant van de berg. Er lag een meer en in een weiland daarnaast rende een reebokje achter een vrouwtje aan en ze leken wel twee hondjes die aan het spelen waren. Helemaal bezweet kwamen we weer beneden en moesten toen wel naar een winkel voor drinken, wat een hitte. We vulden onze rugzakken met brood, fruit en yoghurt en spurtten naar de camping om daar lekker te gaan lunchen. Het werd vanmiddag zo vreselijk warm, dat we niks meer wilden doen. De telefoon gaf aan dat het 25C was, maar het voelde hier veel warmer. Gelukkig zijn er veel vogels  op de camping, dus genoten we van de ringmussen, kwikstaarten, boerenzwaluwen en zelfs een boomvalk die even overvloog. Tijdens het avondeten, bij het “cowboyrestaurant”, koelde het gelukkig wat af en het was heerlijk rustig in de tuin. We lieten ons de schnitzel en kipspies met saté lekker smaken. Na het eten pakten we nog even de fiets om in een dorpje verderop nog een cache te zoeken. We hoefden alleen ca. 5,5 km over de doorgaande weg en die golft een beetje, dus soms was het puffen tot aan het hoogste punt. Gelukkig volgde daarna een lange daling, waarin we voluit konden gaan. De cache was snel gevonden en dus raceten wij terug in de koele avondlucht. Wát een zalig ritje. Morgen wordt er regen voorspeld en dus gaan we verkassen naar een camping waar we al 2x eerder zijn geweest (in 2016 en 2018 met Brandon), namelijk Camping Pinnarp in Kisa. Het is een hele mooie omgeving daar in Östergötland en na een brand op die camping zijn ze lang gesloten geweest, maar nu eindelijk weer in bedrijf. Vreselijk veel zin om daar weer eens langs te gaan.